Zondagochtend acht uur. De bus staat klaar. Vanochtend rijden we een uur naar een dorpje onder Paramaribo, waar we zijn uitgenodigd voor de dienst. De reis gebruiken we om als team af te stemmen na al onze indrukken en ervaringen van de afgelopen dagen. We praten, luisteren, bidden en zingen. We zoeken verbinding, zodat we vandaag als eenheid functioneren. Tijdens het zingen ontstaat een nieuw lied. Femmie begint voorin de bus te zingen. Ritmes volgen, extra stemmen voegen zich in en wisselen elkaar af. Dit alles mondt uit in een krachtig lied vanaf de achterbank. Uitgezongen over het team. Bekrachtiging, vrede en heel veel vreugde zijn het resultaat. Wat een eenheid!

Aangekomen op onze bestemming zien we een grote overkapping van golfplaten. Een open ruimte, gordijnen beschermen tegen de zon. Een kerk “zonder schutting”, zoals de voorganger later zal zeggen, “je kunt op elk moment binnenlopen!” De bidstond is al begonnen. Met passie en vol toewijding wordt er gebeden en gezongen. Opvallend is het grote aantal kinderen en jonge vrouwen. Bij onze binnenkomst worden we enthousiast begroet. Na een tijd van lofprijs en aanbidding door gebed, zang en dans, wordt Erica op het podium uitgenodigd om te spreken. Tot het moment dat ze naar voren stapt, heeft ze geen indruk gekregen waarover te spreken. Stap voor stap geeft de Heilige Geest haar echter de inspiratie. Er ontvouwt zich een toneelstuk, waarbij Erica tijdens het verhaal verschillende teamleden een rol geeft. Dit verloopt zo vol creativiteit dat het stuk ingestudeerd lijkt. Voor jong en oud is de boodschap duidelijk te volgen. Als je kiest om bij de Koning te horen krijg je een kroon op je hoofd. Die past altijd. Je mag gezalfd worden met olie van de Heilige Geest, zodat de tegenstander als het ware ruikt dat je bij de Koning hoort. Bij de uitnodiging om meer van de Heilige Geest te ontvangen, kwam bijna iedereen naar voren. Volwassenen, kinderen en ook de baby’s mochten we zegenen. Mensen werden vervuld met de Heilige Geest, werden bevrijd en ontvingen woorden van God over hun leven. Ook een kleine baby werd bevrijd van een boze macht. De verandering in de oogjes van dit jongetje was onmiskenbaar. Donker en bijna grimmig keek hij Erica aan, maar nadat Erica bevrijding over hem uitsprak, verzachtte de blik in zijn oogjes en begon hij te lachen.

Na de dienst was het tijd voor ontspanning in een prachtig zwembad. We genoten van onze rust, het zwemmen en de zon. Aan het eind van de middag werden we verwacht bij Rogier en Willine Andes. Zij wonen met hun gezin van drie jonge kinderen zo’n tien jaar in Suriname. Zij ontfermen zich over jongeren die hun school om allerlei redenen niet afmaken. Wij zijn uitgenodigd om met hen en hun gasten te eten. Er staat heerlijke Roti op het menu. Onder het genot van een ijsje vertelde Erica het evangelie door middel van een verhaal dat ondertussen uitgebeeld werd door Maarten en Nicolien. Opnieuw ervoeren we de kracht van het uitbeelden in combinatie met het vertelde verhaal. De meeste gasten waren voor het eerst en een deel had nog nooit het evangelie gehoord. We mochten voor hen allemaal bidden. Er vond bevrijding en genezing plaats. Zo bijzonder ook om te zien dat een volledig gezin er voor kiest om voortaan met de Here Jezus te leven.

Wat een vreugde! We zien de grote verandering die God in de levens van deze mensen doet. We zien vreugde en kracht. We zien dat Hij ons gebruikt in Zijn dienst. We geloven en verwachten dat Hij nog meer zal doen in de komende tijd dat we hier zijn. We geloven ook dat we in de aankomende week een grotere zaal moeten gaan huren en willen ook investeren in meer promotie. Dat betekent extra kosten. We geloven dat de gunst van God op deze reis ligt en dat velen geraakt worden. Wilt u meezaaien? Vrijmoedig vragen we u om een (extra) gift, zodat we meer mensen kunnen bereiken!